KOLTUK SEVDASI

Her şey aday olarak ortaya çıkıp ta “bir dönem yapıp bırakacağım” dediğiniz gün başlıyor!..

Koltuğa bir defa oturmayı kafanıza koyduğunuz gün, olmadık vaatler vermeye başlıyorsunuz…

Uçuk kaçık, ayağı yere basmayan projeler!…

Muhtar adayı bile köyünden tramvay ve metro hattı geçirteceğini vaat ediyorsa siz gerisini hesap edin gayri!..

Her neyse, vaatler bir müddet sonra kesmiyor, kendinizden ödün vermeye başlıyorsunuz!..

“Yeter ki bir defa oturayım o koltuğa da, ne olursa olsun!” dediğiniz gün, siz, siz olmuyorsunuz çünkü!..

Hırslarınızın yerini ihtiraslar alıyor!

Halbuki bir düşünseniz, sizden önce kimler geldi, kimler geçti o koltuktan!..

Bazılarının arkasından bir teneke çalmadıkları kaldı, gönderirken, bir görebilseniz!..

Tamam; hasbelkader bir yerlere geliyorsunuz, koltuk tatlı anladım!..

Ama bugün sokakta elini sıktığınız adamı, işyerinde ziyaret ettiğiniz esnafı, evine gittiğiniz amcayı, minderine oturup boynuna sarılıp poz verdiğiniz teyzeyi unutuveriyorsunuz!..

Aranıza kalın duvarlar örülüyor!..

Kimsecikler görmez oluyorsunuz!

E tabi işiniz kolay değil. Yalana-dolana, menfaatçilere, akıl almaz talep ve isteklere şahit oluyorsunuz!..

Üstelik karşınızda sizden bunu isteyenlerin yüzü de kızarmıyor!..

Bir tarafta koltuğunu kaptırmak istemeyen siz, diğer tarafta koltuk sırası bende diyen rakipleriniz, başka bir tabirle yol arkadaşlarınız(!)..

Hesaplar, kitaplar, v.s…

Yarınla ilgili tüm hesaplarınız, oturduğunuz koltuk üzerinden!…

Varsa yoksa koltuk!..

Ya bir gün o koltuk altınızdan kayıp giderse?

Haliniz nice olur!..

“Allah korusun” dediğinizi duyar gibiyim!..

Bence tüm bunları unutun ve kendiniz gibi kalmaya gayret edin…

Bütün mesele şu; hakkı-hukuku bir an olsun aklınızdan çıkarmayın, garibanı-fakiri özde düşünün, işçiye alın terine saygı gösterin, üretenin, istihdam edenin önünü açın.

Kısacası sizi, seçen vatandaşa önem verin.

Etiketler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu
Kapalı